JEKYLL & HYDE to efekt pracy scenicznej reżysera Klaudiusza Ślusarczyka z trzema aktorkami młodego pokolenia.
To połączenie teatru i tańca, mowy ciała z dialogiem kobiety. Autor rozpatruje możliwość działania nieświadomych impulsów w człowieku, które nie tak łatwo można opanować, a które stanowczo wpływają na nasze relacje z innymi. Pisząc o spektaklu, Anatol Magdziarz podkreśla że: “spektakl ukazuje to, jak aparaty władzy, zarówno te intencjonalne, jak i te, w których wszyscy nieuchronnie tkwią, są wyciśnięte w ciele. Ciele targanym przez obce, uprzedmiotowiające siły i zniewalający aparaty nieświadomości, czyli przez najbardziej intymną choć niedostępną cząstkę naszej osoby, organizującą życie od najbardziej trywialnych po najdonioślejsze wymiary. Odsłaniając te aspekty istnienia jednocześnie demaskuje owe siły, a wręcz w pewnym sensie ośmiesza, wskazując na niejasną, choć majaczącą na horyzoncie możliwość uwolnienia. Widz nie jest wszakże pozbawiony do końca nadziei.” Scenopis złożony jest z tekstów własnych reżysera, jak i Stevensona, a także z fragmentów „Filozofii w buduarze” Markiza de Sade, „African Psycho” Alaina Mabanckou i „Zapiski ze złego roku” J.M. Coetzeego. Obecność warstwy tekstowej sprawia, iż teatr wykracza poza sferę ruchu. Muzyka: United Future Organization, Righteous, Einstürzende Neubauten, Karol Szymanowski, Maurice Ravel.
Jako praktyk teatralny, Klaudiusz Ślusarczyk w swojej pracy odwołuje się do kilku dyscyplin badawczych, opierających się na wspomnieniach. Jego proces twórczy polega na wyzwalaniu pamięci, dla których następnie powstaje ruch, tekst, obraz lub dźwięk. Często jest to badanie stanu „wyobcowania” i „przynależności”. Temat ten ściśle wiąże się z prześladowaniami politycznymi lat 80-tych, z powodu których reżyser w wieku 10 lat musiał wraz z ojcem wyemigrować z Polski. Wpływ tych wydarzeń sprawił, że interesują Klaudiusza kwestie dotyczące wykluczenia ze społeczeństwa (literatura i historia). Na podstawie jego badań powstało kilka projektów teatralnych w Australii, Europie i Japonii.
Charakterystyczny dla projektów Ślusarczyka klimat spektaklu oprócz warszawskich aktorów/tancerzy, współtworzy muzyka komponowana przez japońskiego twórcę muzyki elektronicznej Tadashi Yabe (z formacji United Future Organization) oraz robotyka Bogdana Grygo.
JEKYLL & HYDEreżyseria: Klaudiusz Ślusarczykwystępują: Krystyna Fiszer, Marta Jalowska, Ewa Solonia Muzyka: Tadashi Yabe (Japonia) Robotyka: Bogdana GrygoProducent: Sylwia Domańska
http://www.couscouskuskus.com/Wydarzenie zorganizowane w ramach cyklu: “Akademia Twórczych Umiejętności- edukacja teatralna w Fabryce”. Projekt zrealizowany z udziałem środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
JEKYLL & HYDE to efekt pracy scenicznej reżysera Klaudiusza Ślusarczyka z trzema aktorkami młodego pokolenia.To połączenie teatru i tańca, mowy ciała z dialogiem kobiety. Autor rozpatruje możliwość działania nieświadomych impulsów w człowieku, które nie tak łatwo można opanować, a które stanowczo wpływają na nasze relacje z innymi. Pisząc o spektaklu, Anatol Magdziarz podkreśla że: “spektakl ukazuje to, jak aparaty władzy, zarówno te intencjonalne, jak i te, w których wszyscy nieuchronnie tkwią, są wyciśnięte w ciele. Ciele targanym przez obce, uprzedmiotowiające siły i zniewalający aparaty nieświadomości, czyli przez najbardziej intymną choć niedostępną cząstkę naszej osoby, organizującą życie od najbardziej trywialnych po najdonioślejsze wymiary. Odsłaniając te aspekty istnienia jednocześnie demaskuje owe siły, a wręcz w pewnym sensie ośmiesza, wskazując na niejasną, choć majaczącą na horyzoncie możliwość uwolnienia. Widz nie jest wszakże pozbawiony do końca nadziei.” Scenopis złożony jest z tekstów własnych reżysera, jak i Stevensona, a także z fragmentów „Filozofii w buduarze” Markiza de Sade, „African Psycho” Alaina Mabanckou i „Zapiski ze złego roku” J.M. Coetzeego. Obecność warstwy tekstowej sprawia, iż teatr wykracza poza sferę ruchu. Muzyka: United Future Organization, Righteous, Einstürzende Neubauten, Karol Szymanowski, Maurice Ravel.Jako praktyk teatralny, Klaudiusz Ślusarczyk w swojej pracy odwołuje się do kilku dyscyplin badawczych, opierających się na wspomnieniach. Jego proces twórczy polega na wyzwalaniu pamięci, dla których następnie powstaje ruch, tekst, obraz lub dźwięk. Często jest to badanie stanu „wyobcowania” i „przynależności”. Temat ten ściśle wiąże się z prześladowaniami politycznymi lat 80-tych, z powodu których reżyser w wieku 10 lat musiał wraz z ojcem wyemigrować z Polski. Wpływ tych wydarzeń sprawił, że interesują Klaudiusza kwestie dotyczące wykluczenia ze społeczeństwa (literatura i historia). Na podstawie jego badań powstało kilka projektów teatralnych w Australii, Europie i Japonii.Charakterystyczny dla projektów Ślusarczyka klimat spektaklu oprócz warszawskich aktorów/tancerzy, współtworzy muzyka komponowana przez japońskiego twórcę muzyki elektronicznej Tadashi Yabe (z formacji United Future Organization) oraz robotyka Bogdana Grygo.JEKYLL & HYDEreżyseria: Klaudiusz Ślusarczykwystępują: Krystyna Fiszer, Marta Jalowska, Ewa Solonia Muzyka: Tadashi Yabe (Japonia) Robotyka: Bogdana GrygoProducent: Sylwia Domańskahttp://www.couscouskuskus.com/Wydarzenie zorganizowane w ramach cyklu: “Akademia Twórczych Umiejętności- edukacja teatralna w Fabryce”. Projekt zrealizowany z udziałem środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
